| Zbudowaliśmy Jezu stajenkę |
|
Zbudowaliśmy Jezu stajenkę z ciepłych bierwion, przytulną i miłą. Nie czujemy jak była zziębnięta boża Matka, gdy Ciebie powiła. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. Ustroiliśmy Jezu Twój żłóbek w czar tak tkliwy i pełen uroku jakby deski chropawe i grube zaniknęły pod sercem i wzrokiem. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. Twarda słoma i siano się zmienia dziś w kolędach na miękkie posłanie, wigilijne, dziecięce wspomnienia chcą żyć tylko Twą chwałą, o Panie. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. Daj nam Jezu, widzieć Betlejemską chwałę, ale niech widzimy również Twe ubóstwo. Daj nam Panie przeżyć rzeczywistość całą, kiedyś w kształt Dzieciątka zamknął swoje bóstwo. |