Zaśnij, Dziecino,
Święte Dziecię,
Tyś nam pociechą na tym świecie.
Zmruż oczęta swoje,
Tyś serce moje,
modlitwa moja
niech uśpi Cię.
Zmruż oczęta swoje,
Tyś serce moje,
modlitwa moja
niech uśpi Cię.
Wznieś rączkę swoją, błogosław nam.
Całe swe życie dziś Tobie dam.
Zmruż oczęta swoje,
Tyś serce moje,
modlitwa moja
niech uśpi Cię.
Zmruż oczęta swoje,
Tyś serce moje,
modlitwa moja
niech uśpi Cię.
|
|
Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony.
Ogleń krzepnie, blask ciemnicje,
ma granice nieskończony.
Wzgardzony okryty chwala,
Śmiertelny król na wiekami:
A Slowo Cialem się i mieszkalo między na mi.
|
|
|
1. Anioł pasterzom mówił:
Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia.
2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.
3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.
4. Słuchajcież Boga Ojca
jako nam Go zaleca:
Ten ci Syn mój najmilszy, jedyny,
wam w raju obiecany,
tego wy słuchajcie.
Zachowany tekst z XVI w. jest tłumaczeniem z łaciny średniowiecznego utworu na Boże Narodzenie "Dies est laetitiae" (strofa: "Angelus pastoribus"). Melodia do tej kolędy pochodzi z II poł. XVII w. (Tabulatura organowa); dokładnie notuje ją dopiero Mioduszewski (Śpiewnik 1838, s. 28-29). Na tym źródle opieramy nasze wydanie.
|
|
|
«« start « poprz. 11 12 13 14 15 16 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 43 - 45 z 46 |
Kolędy po polsku
